Róża – bakteryjna choroba skóry

Podczas konsultacji podologicznych podolog spotyka się również z przypadkami chorób infekcyjnych i zakaźnych, które obejmują kończyny dolne. Jednym z takich schorzeń jest róża. Wywołuje ją zakażenie paciorkowcami. Dowiedz się, jakie są objawy róży i poznaj czynniki ryzyka zachorowania.

Jakie są przyczyny róży?

Róża jest chorobą zakaźną, która obejmuje skórę i tkankę podskórną. Charakteryzuje się ostrym stanem zapalnym wywołanym przez paciorkowce grupy A (głównie Streptococcus pyogenes). Niekiedy przyczyną są również inne paciorkowce.

Zakażenie paciorkowcami następuje poprzez bezpośredni kontakt z nosicielami paciorkowców – również bezobjawowymi. Patogeny dostają się do organizmu przez uszkodzoną skórę lub błony śluzowe (np. po otarciu naskórka lub przy zaburzeniach krążenia żylnego). Zdarza się, że bakterie przedostają się do skóry z zakażeń wewnątrzustrojowych.

Róża – czynniki ryzyka

Na zachorowanie narażone są głównie osoby w starszym wieku oraz małe dzieci. Do innych czynników ryzyka róży zalicza się:

• zaburzenia immunologiczne,
• zakażenia grzybicze,
• owrzodzenia skórne,
• zapalne choroby skóry przebiegające ze świądem,
• cukrzycę,
• przewlekły obrzęk (upośledzony drenaż limfatyczny),
• zakrzepicę żył głębokich,
• stan po operacji żylaków,
• nadużywanie alkoholu.

Jakie są objawy róży?

Róża ma nagły początek i szybki przebieg. Najczęściej zmiany chorobowe lokalizują się na podudziach, nieco rzadziej na twarzy lub kończynach górnych.

Objawy róży to:

• silne zaczerwienienie skóry,
• obrzęk skóry,
• świąd i pieczenie skóry,
• wyraźne odgraniczenie skóry chorej od zdrowej,
• drobne wybroczyny na skórze,
• linijne zaczerwienienia skóry wzdłuż naczyń chłonnych,
• powiększenie i tkliwość sąsiednich węzłów chłonnych,
• obrzęk kończyny,
• objawy ogólne (złe samopoczucie, wysoka gorączka, dreszcze).

Klinicznie wyróżnia się:

• różę krwotoczną – charakteryzuje się występowaniem wylewów krwawych,
• różę pęcherzową – charakteryzuje się pęcherzami wypełnionymi płynem surowiczym i oddzielaniem się naskórka,
• różę wędrującą – charakteryzuje się szerzeniem choroby drogą naczyń limfatycznych,
• różę zgorzelinową – charakteryzuje się zmianami martwiczymi.

W sytuacji, gdy zachorowania nawracają, a zmiany chorobowe lokalizują się w tej samej okolicy, rozpoznaje się różę nawrotową.

Róża może powodować powikłania. Do najczęstszych należy zapalenie naczyń limfatycznych i żylnych, co zaburza krążenie. Inne skutki to: ropowica, nasilony obrzęk kończyn (słoniowacizna), powikłania ropne, sepsa.

Diagnostyka i leczenie róży

Róża jest rozpoznawana na podstawie obrazu klinicznego i badania fizykalnego. Niekiedy może być konieczne wykonanie badań laboratoryjnych (CRP, ASO, morfologia krwi) lub obrazowych (USG), aby potwierdzić diagnozę i wykluczyć inne choroby.

Leczenie róży polega na zastosowaniu antybiotykoterapii. Najczęściej stosuje się antybiotyki z grupy penicylin lub ich pochodne. Dodatkowo można stosować leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe oraz poprawiające krążenie. W cięższych przypadkach konieczna jest hospitalizacja. Pomocniczo w terapii dobrze sprawdzają się także chłodne okłady.

Profilaktyka róży

Można zmniejszyć ryzyko zachorowania dzięki stosowaniu się do zasad profilaktyki. Jedną z nich jest uważna obserwacja skóry pod kątem występowania na niej wszelkiego rodzaju ran, uszkodzeń lub otarć naskórka, które stanowią wrota zakażenia paciorkowcowego. Dlatego osobom z grupy ryzyka (m.in. cukrzyca, niewydolność krążenia, żylaki) wskazane są regularne wizyty u podologa i pedicure podologiczny. W czasie zabiegu specjalista nie tylko usuwa hiperkeratozy, ale także dokładnie ogląda stopy. Ponadto pielęgnacja wykonana przez profesjonalistę wiąże się z bardzo niskim ryzykiem skaleczenia (np. podczas skracania płytki paznokciowej).

Profilaktyka róży obejmuje także:

• leczenie infekcji toczących się w organizmie,
• dbanie o odporność organizmu poprzez prowadzenie zdrowego stylu życia,
• regularne badania kontrolne,
• leczenie chorób podstawowych.

Należy pamiętać, że po przechorowaniu róży organizm nie nabywa odporności. Dlatego może dojść do ponownego zakażenia.

• 

•